vrijdag 21 januari 2011

Evert

Merkwaardig is het als er een verhaal over je geschreven wordt en die in een boek terecht komt. Hoe obscuur deze ook is. Als er vervolgens aandacht in de Telegraaf voor is krijgt het ook nog eens een groot publiek te lezen. Ik citeer uit de Telegraaf: “Ik ben nog maar net met dammen begonnen of hij loopt me al in de weg.  Alle mogelijke wedstrijden, een treurige rij nullen. En in de clubwedstrijden loot is steeds weer uitgerekend tegen hem. De  hoop de onderlinge score nog eens een dragelijker aanzien  te geven, heb ik allang opgegeven. Interessant is dar je na verloop van tijd aan zo iemand ook als persoon een grondige hekel krijgt. Af en toe is eer toch persoonlijk contact. Zo kom ik te weten dat Buurke de complete Bommelverzameling in de boekenkast heeft staan. Voor een Bommelliefhebber die ik ben is dit een gevoelige slag, zodat ik ernstig aan mijn smaak ben gaan twijfelen. Buurke heeft daar geen problemen mee. Alleen vindt hij het niet aardig herinnerd te worden aan de naamsverbastering Suup Bierke die van een voormalige voorzitter van de werelddambond afkomstig schijnt te zijn.”
Aldus Evert Dollekamp in zijn vluchtschrift:”wie door de week traint; is ‘s zondags moe” onder de titel Angstgegner. Een zekere treurigheid overvalt mij als ik dit lees. Zeker grappig en goed geschreven, maar tegelijkertijd van een triestheid… Het feit dat je al die jaren onaardig tegen iemand bent omdat je van hem verliest. Toen ik een tijdje perschef van de KNDB was heeft Evert een klacht tegen mij ingediend bij het bestuur van de KNDB. Wat was het geval? Twee leden van het Drents tiental waar hij secretaris van was gingen voor Mildam spelen, waar ik toen al voor speelde. Ik had hier geen bemoeienis mee. In de brief die ik van Johan Capelle die indertijd ook voor het Drents tiental speelde kreeg sprak Evert er schande van dat Mildam spelers bij andere clubs ronselde en dat ik er waarschijnlijk achter zat omdat ik lid van die club was. Het was zo onzinnig dat het toenmalige bestuur van de KNDB zelfs geen antwoord op de brief heeft geschreven. Ik hoop dat Evert zijn eigen stukje nog eens leest en ziet en enige zelfreflectie pleegt. Het damwereldje is klein. Met Fryslan hoop ik volgend jaar ereklasse te spelen. Misschien dat hij dan weer eens voor zijn club uitkomt in de wedstrijd die dan tussen Fryslan en het Drents Tiental gespeeld gaat worden, dan kan hij in alle opzichten nog iets recht zetten.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten