zaterdag 23 april 2011

Ik krijg een hekel aan dieren

Ik krijg een hekel aan dieren.
Ik heb mij altijd intensief met mensenrechten bezig gehouden. Voor mij is dat belangrijk. Over het algemeen was daar ook wel een redelijke overeenstemming bij het gemiddelde publiek. Er is altijd wel een groep die andere voorkeuren heeft. Die het recht van dieren belangrijker vindt dan dat van mensen. Dat kan, dat is het fijne van democratie. Maar het wordt minder als een dergelijk minderheid een meerderheid achter zich weet te krijgen in de 2e kamer. Het plan om ritueel slachten te verbieden, het is een gruwel. In feite maak je het grote groepen onmogelijk hier te wonen. Ik denk dat racistische motieven voor deel een rol in de gedachten over dierenrechten spelen. Het geeft te denken dat in de landen waar het onverdoofd slachten niet is toegestaan deze wetgeving rechtstreeks van de nazi’s afkomstig is. Het is volstrekt onduidelijk of het verdoofd slachten diervriendelijker is. Ook het feit dat je voor die tijd met dieren mag doen wat je wilt maar in de laatste 80 seconden plotseling diervriendelijk moet zijn. In de discussie gaat het uiteindelijk niet om het verdoven, maar om de principiĆ«le vraag of je dieren mag eten. Dat is waar men uiteindelijk wil uitkomen. Laat de discussie daarover gaan. Overigens ik heb eens een uitzending met de Engelse professor Winston gezien die zei dat de hersenen van mensen zijn gaan ontwikkelen toen de mens vlees is gaan eten. Zelf zal ik dieren niet kwellen, ongetwijfeld zou ikzelf vegetariĆ«r worden als ik mijn eigen dieren zou moeten slachten. Ik was getroffen door de uitspraken van dominee Wessel te Heerenveen die zei:
 ”Door het slachten van een dier overschrijd je de grens van dood en leven. Dat is een bijzondere en kwetsbare grens. In een humane samenleving moet die grens zorgvuldig bewaakt worden. In de Joodse en Islamitische wijze van slachten zijn er dan ook allerlei voorbereidingen en zorgvuldige handelingen voor het slachten. Het doel daarvan is de grens tussen dood en leven te bewaken, juist op het moment dat deze overschreden wordt. Het verdoven van het dier staat in een context van het onzichtbaar maken van het doden van het dier. Het dier wordt in een afgesloten slachthuis geslacht en verwerkt. “
Het is wel opvallend dat bij beelden van het slachten van dieren alleen de beelden uit Islamitische slachthuizen getoond zijn.  In reguliere, verdoofde slachthuizen zullen de taferelen niet anders zijn. Bewuste politieke manipulatie. En succesvol.  Eigenlijk zou je ritueel slachten verplicht moeten stellen. Als je bewust diervriendelijk wilt zijn.
Het verdoven van dieren geldt niet voor wild, het is ook zo selectief….